De spagaat van ‘leiden’ of ‘lijden’

Blijf ik een ’leider’ of word ik een ‘lijder’?

Ik hoor vaak in gesprekken een soort gevoel van eenzaamheid of machteloosheid. Ook toen het Corona virus nog niet aanwezig was. Dit gevoel is nu in deze tijd meer aanwezig dan ooit. Alleen laat je dat niet zo gauw merken aan de buitenwereld. Want stel dat ze hier iets mee gaan doen? Dat hoor ik ook heel veel. Hoe zit dat eigenlijk? Hierbij een mogelijkheid om jezelf te spiegelen.

In hoeverre herken jij het onderstaande verhaal?

Aandacht voor je werkleven:

Vóór Corona
Enerzijds heb je al je aandacht en tijd voor de onderneming nodig: Blijven vernieuwen, doelen stellen, goede resultaten bereiken, lastige besluiten nemen, nieuwe medewerkers werven, medewerkers (als je die hebt) tevreden houden, voldoen aan alle toenemende overheidsregels, enz..

Corona tijdperk
Enerzijds heb je aandacht voor waarmee je voor de crisis bezig was zoals boven beschreven. En nu heb je een extra zorg erbij. Corona heeft ook invloed op de bedrijfsvoering en vooral ook op mijn mensen. Angst, ziekte en weerstand. Er is ook een extra druk op ziekteverzuim ontstaan omdat mensen eerder thuis blijven. Dit vereist veel aandacht en geduld omdat ik het gevoel heb dat ze niet allemaal meedenken. Ik heb het gevoel dat enkele medewerkers het probleem vooral bij mij als werkgever leggen. Mijn bedrijf moet ik ook nog creatief (her)inrichten volgens de richtlijnen van het RIVM. En dan voel ik ook nog een extra financiële druk om mijn bedrijf in de lucht te kunnen houden. Het is echt topsport om je bedrijf en je medewerkers door deze tijd te loodsen.

Aandacht voor je privéleven:

Vóór Corona
Anderzijds wil je dat je familie, vrienden, vriendinnen en kennissen gelukkig of tevreden zijn. Dat je er ook voor hen voldoende wil en kan zijn. Lekker genieten van dagjes vrij of meerdere vakanties. Je hebt er immers hard voor gewerkt.

Corona tijdperk
En anderzijds heb je nog steeds aandacht voor het bovenstaande waarmee je voor de crisis bezig was zoals boven beschreven. Maar nu heb je een extra zorg erbij. Corona heeft ook invloed op je familie, vrienden, vriendinnen en kennissen. Het gezin maakt zich zorgen over jou. Of je het wel vol kunt houden. Je maakt immers lange dagen en je ligt wat vaker wakker. En als het financieel krap wordt dan merkt het gezin dit. Maar er ontstaan ook zorgvragen zoals bijvoorbeeld. Kunnen we bijvoorbeeld hier dan wel blijven wonen of nog op vakantie gaan. En dat wil je juist niet, dat je partner zich zorgen maakt.

Aan alle kanten wordt er aan je getrokken! Jij bent toch de leider?

Spagaatmomenten? Jarenlang met de ups en downs heb jij de toko geleid of gemanaged. En voor jouw gevoel heb je een goede en dynamische leiderschapsstijl laten zien waardoor de onderneming iedere keer weer verder kon. Met nieuwe energie en volharding.

Vóór Corona
Dan komt er onverwachts weer een lastig vraagstuk op je pad waar je totaal niet op hebt gerekend. Je verwachting komt niet uit want verkoop blijft bijvoorbeeld onverwachts sterk achter, je verliest belangrijke klanten, de oogst valt tegen, bepaalde vernieuwingen verlopen te traag, kwaliteitsproblemen ontstaan wellicht, de overheid komt weer met milieuregels, enz. En dan komt de druk er weer op. Je moet er alweer zijn als dé leider van je onderneming en je medewerkers. Het goede voorbeeld weer geven, toch? Thuis beginnen ze alweer te mopperen dat je teveel met je werk bezig bent of dat je er te weinig bent. Of teveel in slaap valt of zelfs er slechter door slaapt. Het doet wat met je! En dan ineens komt er wellicht ook nog een moment dat je echt aan jezelf voorbij gaat, de grip denkt te verliezen of het gewoon even niet meer weet.

Corona tijdperk
Ik zie vaak ondernemers of leidinggevenden met een gespannen uitdrukking meer achter hun oren krabben. En dan wordt hun spagaat en kwetsbaarheid meer zichtbaar. Want wat kan ik nu wel en niet het beste doen?

En wat doe ik dan als leider?

Hoe ga ik om met het onverwachte verlies en zo een pandemie? Als mijn verwachting niet uitkomt? Hoever geef ik mijzelf als leider bloot bij dit soort verlies- en crisismomenten? En naar wie? Wat laat ik dan wel of niet zien als leider? Naar buiten toe? Of naar je medewerkers?

Hoe ga ik met mijzelf om als mens? Durf ik mijn fouten te delen? De anderen hebben ook fouten gemaakt, toch? Hoe voorkom ik een eventuele angstcultuur (bijvoorbeeld door de extra onzekerheid die er kan ontstaan) op dit soort momenten?

Samengevat:

De veranderdruk, de weerstand en onzekerheid bij jou als ondernemer, leidinggevende of als medewerkers nemen in tijden van crisis extra toe. Als je bijvoorbeeld blijft staan in de modus ‘alles wat ik heb opgebouwd wordt mij afgenomen’ wordt ‘lijden’. Verder bewust worden als leider eventueel samen met je medewerkers de uitdaging en de kansen blijven zoeken is ‘leiden’.

Ook privé samen met de mensen die om je geven. Gaan we in de achtertuin kamperen of gaan we weer naar een ver land. Proberen er wat van te maken of gaan we een potje zeuren wat we niet meer kunnen?

Nog een tip

De verlengde NOW-regeling,( NOW 2.0) geeft extra mogelijkheden tot ontwikkeling. Neem vrijblijvend contact met ons op.

Lees ook onze andere artikelen.